| fai's profileข้าพเจ้ามิได้ชื่นชมในรสช...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 17 อาหารมื้อที่อร่อยที่สุดในโลกวันก่อน(เพราะจำไม่ได้ว่าวันไหน 55)
หนีออกจากร้านตัวเอง เพราะเกิดศึกครั้งหญ่ายยย
เหอๆ
พี่เก่ง (พี่ที่สนิทที่นี่ พี่ชายเว้ย พี่ชาย กรูรู้นะพวกเมิงคิดอะไรอยู่น่ะ)
ก้เลยชวนหนีตายออกจากร้าน (พอดีพี่เก่งออกกะพอดี)
ไปหาข้าวข้างนอกกินกัน
เพราะไหนๆก้นัดกันจะไปช๊อปปิ้งให้คุณเพื่อนๆอยู่แล้ววันนี้
ระหว่างอยู่บนรถพี่เก่งก้ถามว่ากินไรกันดีวะ?
กรูก้ติ้ว พี่เก่งก็ติ้ว
(ติ้ว คือ อาการไม่มีเงินขั้นรุนแรง 55 ศัพท์ใหม่ จากเด็กนอกกกกก(โลก ก๊ากก))
ติ้วทั้งคู่ เหอๆ
พี่เก่งก้เลยเลี้ยวรถเข้าบ้านพี่เค้า
แล้วก้บอกว่า เด่วทำกับข้าวให้กินที่บ้านละกัน
โอ้วววว
ใครจะไปเชื่อ ผู้ชายทั้งแท่ง หน้าตาดี บ้านรวย
ทำกับข้าวเป็น
แถมอร่อยซะด้วยสิ
เข้าบ้านไป พี่เค้าไม่ให้กูทำไร ให้นั่งเฉยๆ
ก็นั่งดูเค้าทำไข่ขยี้ 55
แล้วก็เอาแซลมอนมาย่าง
ตอนแรกจะทำแซลมอนย่างราดซอสกระเพรา
แต่ใบกระเพราหมด แป่ววว
(ขอบอกว่าใบกระเพราที่นี่แพงมาก ไอ้นัทนอกจากเมิงจะขายยาคูลว์ กูแนะนำให้ขายใบกระเพราด้วยอีกอย่าง 55)
ก้เลยเปลี่ยนไปทำแซลมอนราดซีอิ้วแทน
แต่เนื่องด้วยว่าพี่เค้าไม่เคยทำซอสนี้มาก่อน
ใส่นี่เลย น้ำมันหอย ซีอิ้ว ซอสแม๊กกี้ น้ำปลา
มันก้เค็มดิวะ แล้วยังยื่นให้กูชิมอีก (รู้ทั้งรู้ว่ามันเค็ม)
หลังจากกูบอกให้แก้ด้วยการใส่น้ำตาลลงไป
ก็ไม่ได้ช่วยทำให้อะไรดีขึ้น
ก็เลยเททิ้ง 555
เปลี่ยนใหม่ๆ
คิดกันอยู่หน้าเตานั่นละ ทำซอสไรดีวะ
คิดกันอยู่นาน ไฟเตาแก๊ซก้ไม่ปิด ดีไม่ไหม้กระทะไปด้วย 55
คุ้ยๆตู้เย็น ก้ไปเจอซอสกระเพราเร็จรูปพอดี
ก็เลยได้ซอสละ
พี่เก่งก้เอาน้ำมันใส่กระทะ ใส่ซอส(สำเร็จรูป)ไปผัดๆ
ง่ายดี 55
ราดแซลมอนที่ย่างเสร็จไว้แล้ว
โอเค ตักข้าว กินได้
โหยยยย
อร่อยที่สุดในโลกอ้ะ 55
ชมไว้ก่อน เด่วเค้าไม่เอาของกลับมาให้กู กร๊ากกก
แบบว่าของคุณเพื่อนเยอะมากมาย กูเลยต้องสละโน๊ตบุ๊คอันแสนหนักของกรู
ไปให้พี่เค้าถือกลับไทยให้ 55
ดังนั้นช่วงแรกๆ ติดต่อกูไม่ได้ จนถึงวันที่ 25 เพราะพี่เค้ากลับถึงไทย 25พอดี
แต่ก้กินแล้วไม่ท้องเสียนะ ฮา
แล้วก้อร่อยจริงๆด้วยละ ไม่น่าเชื่ออออ
ปล. ก่อนกลับก้เลี้ยงส่งด้วยการกินเหล้า
พอกลับไป กูกะพี่เก่งก้จะฉลองกลับไทยด้วยการกินเหล้าเหมือนกัน
55
กูว่า หาเรื่องแดกเหล้ามากกว่าเหอะ อิอิ
ไว้เจอกันที่ไทย เฮียยยย
เอ้า ชนนนนนนน
August 13 @USAในที่สุดกูก้ว่าง มาอัพบล๊อคอีกรอบนึง
จริงๆก็อยากจะบอกว่า ก้ว่างตลอดแหละ
แต่กูติดนิยาย 55
ตื่นมา(ตอนแรกกะจะบอกเช้ามา แต่นึกได้ไม่เคยตื่นเช้ากะเค้า อิอิ)
ก็เปิดเนต อ่านนิยายในพันทิพก่อนเลย
ตามมาด้วยเช็คเมลล์
แล้วก็อ่านกระทู้ในพันทิพ
อ่อ อีกอย่างนึงที่ทำแม่งทุกวันก็คือ เช็คยอดเงินในธนาคารออนไลน์
ดูจำนวนเงินที่มันลดลงไปทุกวัน
ดูแล้วก็เศร้าใจ (ดูแล้วเศร้า แล้วกูจะดูทำไมทุกวันวะ?)
มีแต่ถอนๆ ไม่เห็นมีฝาก(วะ)
เข้าเรื่องดีกว่า
วันก่อนไปตลาดมา
ไอ่เหี้ย กูเจอแล้ว ของที่แพงเวอร์
มันคือ "ยาคูลว์" (เขียนไม่ถูก 55)
แพงสัดๆ แม่ง 5 ขวดตกไป ประมาณ 3เหรียญ
ก้ประมาณ 120 บาทไทย
ตกขวดละ 24 บาท
ขวดเท่าบ้านเราเล้ย กระจิดนึง ยกซดทีเดียวหมด
กรอกปากง่ายยิ่งกว่าเหล้า 555+
ก็เลยซื้อมาลองดู
จะบอกว่าโง่ ซื้อมาก้ว่าได้
หลังจากกินแล้ว ก้ไม่เหนจะต่างกับบ้านเราเล้ย
ใช่สิ มันจะต่างได้งัยวะ
ก้มันยี่ห้อเดียวกัน มันก้ต้องเหมือนกันสิ!!
จบดีกว่า
จริงๆกะไว้จะเขียนเยอะกว่านี้ แต่ตอนนี้ขี้เกียจละ
ไปอ่านนิยายในพันทิพต่อดีกว่า 55
นี่อุตส่าห์ลัดคิวประจำวันเลยนะเนี่ย กร๊ากกก
July 16 ลืมไปแล้วว่าบล๊อคมันอัพยังไงวะ?5555 นึกคึกเหี้ยไรขึ้นมาไม่รุ เสือกมาอัพบล๊อค
ไม่ได้อัพมาเป็นชาติแล้ว ลืมไปแล้วว่ามันทำอะไรยังไง
จิ้มๆไป แม่งก็คงได้เองละวะ
นิยายเรื่องนั้น
กริ้งๆๆๆ (เสียงโทรศัพท์ดัง) ว่าแต่เสียงโทรศัพท์แม่งรุ่นป้าเกิ้นน
กรู: โทรมาทำไม?
มัน: ******
กรู: อะไรนะ ว่าไงนะ จะฆ่าตัวตาย??
มัน: ******
กรู: สงสารพ่อแม่ยูเนอะ อุตส่าห์ส่งเสียลูกเรียนมา แต่ลูกกลับมีปัญญาคิดได้แค่เนี้ย ยูตายๆไปเหอะ อยู่ไปก้หนักแผ่นดินป่าวๆ
เกิดมาแล้วคิดได้แค่นี้ อย่ามีชีวิตอยู่เลย
มัน:...................
กรู: อ่อ อีกอย่างนึงนะ ถ้ายูจะตายไม่ต้องโทรหากรู นู่น ไปโทรหาโรงพยาบาลไม่ก็ปอเต๊กตึ้งโน่น
กรูไม่ใช่มูลนิธิร่วมกตัญญู โทรหากรูก็ไม่ได้อะไร
กรู: อ่อ กรูอโหสิกรรมให้ หวังว่าชาติหน้าคงไม่ได้เจอกันอีก อาแมน แค่นี้นะ จะไปตายก้รีบๆไป
กรู: (วางหูโทรศัพท์ไป) แล้วแดกต่อ
สักพักก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา 555 ความฝัน
*************************************************************************************
ปล. กรูก็บอกแล้วว่ามันเป็นนิยาย
เดือนหน้า เด่วกรูก็กลับกรุงเทพเมืองฟ้าอมรละ
August 17 เบอร์โทรร้านเหล้า ทั่วกรุงเทพฮ่าๆ มีประโยชน์แน่ๆ
สำหรับคอสุราทุกท่าน
กร๊ากกๆๆๆ
ปล. ไปกิน อย่าลืมชวนด้วย!!
RCA New route66 east & west ...(01) 440-9666......หรือที่เบอร์ 06-3000-817 Slim .... 02-203-0226-3............พี่ไวน์ 01-645-1177.. 3 Some ...0-2203-1240-7 Club Astra .... 09-497-8422 Prop Bar ... 02-203-0669 REFEEL ...02-664-6459 ทองหล่อสโมสร ...02-203-0516 ONE DOLLAR ...คุณโจ ผู้จัดการ... 09-767-3482 ทองหล่อ/ เอกมัย booze ... 02-715-0763 Room 25 - ทองหล่อ ซ.25 ....02-712-6448-9 Santika ...เบอร์ 02-711-5887 และ 02-711-5830 หรีอ 01-351-8683 นั่งเล่น - เอกมัย ....จองโต๊ะได้ที่.. คุณเอ้ ....0-1734-5102 ...เวลา 10.00 - 17.00 น. ยกเว้นวันอาทิตย์ (ร้านปิดวันอาทิตย์) barburee ..เอกมัย .. 02-392-4976-8 ลิเบอตี้ Bombay bar ... 02-819-3768 หรือ 02-714-9459 Ashley's Rumour ... 02-714-7861 แจ่มบาร์ .. 01-832-0675 สุขุมวิท Bed supperclub ..สุขุมวิท 11.. 02-651-3537 Bar24 ..sukhumvit 24(soi emporiam) .. 02-6611062 , 09-000-2424 Narcissus ...สุขุมวิท 23 .... 02-258-4805 Zanzibar ...สุขุมวิท 11 ... 02-651-2700 รัชดา ซ.4 บางรัก .. 09-095-0990 Snop .. 02-819-3659 Gig club .. 01-834-5490 MonKey .. 01-828-9371 China bar .. 02-247-8823 Blue Bar .. 01-820-2000 , 06-389-0011 หลังสวน(ลุม) 70's Bar ... 02-253-4433 สีลม Speed ...สีลม ซ. 4 ... 01-818-5064 Tapas ...สีลม ซ. 4 ... 02-632-7982 ข้าวสาร Silk Bar ... 02-281-9981 The Club ..ข้าวสาร .. 02-629-1100 Cinnamon ...ซ.รามบุตรี .. 02-629-4075 เลียบทางด่วน.. รามอินทรา Yes Indeed ... ถนน เกษตร- นวมินทร์ ..02-907-7844-7 The Immortal ..ถนน เกษตร- นวมินทร์ ..02-570-9999 The pool pub .. ถนน เกษตร- นวมินทร์ .. 02-578-3122-3 The Glasshome Bar ..เรียบด่วนรามอินทรา-เหม่งจ๋าย 02-934-7222-4 Camp of Havana ...ถนน เกษตร- นวมินทร์ ..02-905-1133 กระฉูดผับ ...02-943-9531-4 อื่นๆ CAFE DE MOC ผับบนถนนราชดำเนิน.. หยุดทุกวันจันทร์ ... 02-662-2571 Pump up .. 02-642-2222 แซกโซโฟน - อนุสาวรีย์ .... 02-246-5472 Wild west ..ถ.ทาวน์ อิน ทาวน์ .. 02-394-5161 RETRO LIFE CAFE .. ศุนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ .. 02-229-3398-9 River Bar ..เชิงสะพานกรุงธน.. 02-879-1747-8 Bale bar .. ลาดพร้าว 35 .. 02-938-1518-9 คนพิเศษชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้แล้วลืมมันไป ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านไปทำให้รู้จักมักคุ้น แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา" ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกกรุ่น" ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง" คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน "จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน" เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง" "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ" ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลก กับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้ ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน July 31 ไม่เคยจะห่างกันแม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ แต่ก็รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน เพราะใจฉันมีแต่เธอเพียงเท่านี้
ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา เพราะหัวใจฉันรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น
อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ ได้โปรดเธอจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไร ก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน เพลง ไม่เคยจะห่างกัน (Featuring วิน ศิริวงศ์)ของ เอิ้น พิยะดา
อัลบั้ม behind the songs
****************************************
ในค่ำคืนที่มีเธออยู่เคียงข้างกัน มันช่างอุ่นใจเหลือเกิน
ต่อให้คนมากมาย ไม่อาจคลายความเหงา เท่าที่มีเราอยู่เพียงสองคน แต่เวลาที่เปลี่ยนจิตใจคนนั้นเปลี่ยน เลยทำให้เธอไม่มั่นใจ
เธออยากให้ฉันรับปากว่าจะไม่จากไปไหน ไม่ให้ใครมาแทนที่เธอ แต่ไม่สัญญาได้ไหมว่าจะรักตลอดไป
ไม่สัญญาได้ไหมว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
บอกได้เพียงว่าชีวิตฉันมีเธอเป็นหัวใจ และคงจะไม่มีใครเปลี่ยนใจฉัน ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง มีแต่เธอที่รู้รักเธอเป็นเช่นไร
ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่เก็บรักฉันเอาไว้ คนเดียวทีเปลี่ยนหัวใจชั้นได้ ก็คือเธอ
ต่างคนเคยพลาดผิด กับชีวิตที่ผ่าน เคยทรมาณมากมาย
ในวันนี้แค่เพียงได้กุมมือกันไว้ จะทุกข์เพียงใดก็คลายเพราะรักเรา เพลง เธอเท่านั้น (Featuring ขลุ่ย วชิระ พุกพบสุข)ของ เอิ้น พิยะดา อัลบั้ม behind the songs July 28 ครอบครัวหรรษา V.2กรี๊ดดดด
หลังจากที่อัพเสปซไม่ได้เป็นเวลานาน
ในที่สุด ในที่สุด
ชั้นก็อัพได้แล้วโว้ย!!
(ภาพ: พลุกระจายอยู่เบื้องหลัง ฮ่าๆ)
ระหว่างที่กินข้าวกับครอบครัวอยู่
ฝ้าย said: "ม๊า ถ้าฝ้ายเอานิ้วจิ้มเข้าไปในพัดลม นิ้วจะขาดมั้ยอ่ะ?"
แม่: หันมามองด้วยสายตาเย็นชา (คงนึกในใจ ว่ามันท่าจะบ้า)
แม่ said: "ฝ้ายก็ลองเอานิ้วจิ้มดูซิ ถ้าอยากรู้อ่ะ"
ฝ้าย: !!!
อีกสองวันถัดมา
ฝ้าย said: "ป๊า ถ้าเราเอานิ้วแหย่ใบพัด พัดลม มันจะเป็นงัยอ่ะ?"
ป๊า said: "ก็ลองเอานิ้วแหย่ดูสิ!!"
ป๊า : หันกลับไปกินข้าวต่ออย่างไม่สนใจ..
เอ่อ...
เอ่อ...
เอ่อ...
เอ่อ...
เอ่อ...
เอ่อ...
เอ่อ...
...
วะฮ่าฮ่า!!
June 09 เมื่อคราวที่นู๋ยังเด็ก..วันก่อน แม่เล่าให้ฟังว่า
ตอนเด็กๆนู๋ซนมาก พูดอะไรก้ไม่ค่อยฟัง
สั่งอย่าง ดันไปทำอีกอย่าง
ดื้อมากมาย
ตอนเด็กๆนู๋ก้เล่นขายของกับพี่สาว
พี่ก้เอาดินละลายน้ำ มาใส่กาน้ำชา เล่นกินน้ำชากัน
ด้วยความที่นู๋ยังเด็ก หรือโง่ก้ไม่รู้
นู๋ก้ยกน้ำดิน หรือน้ำโคลนนั้นกินจริงๆ
แล้วพี่สาวก้ตะโกนห้าม
เฮ้ย ฝ้าย อย่ากินๆๆๆๆ
นู๋ก้หัวเราะ เอิ๊กกๆ ชอบใจ
อย่ากินเหรอ ฮ่าๆๆ
ดื่มหมดกาเลย
-________-"
นู๋ฝ้ายเอ้ย ทำไปได้เนอะ!!
หลังจากสถาบันวิจัยคิงคอเลจไม่มีคนจ้างวิจัยซุปไก่แล้ว
ก้ได้สัณนิษฐานว่า
การกินน้ำโคลนนั้นมีประโยชน์
ดังนั้น ถ้าพ่อแม่ท่านใด อยากให้ลูกฉลาด
กรุณาทำตามข้อความข้างต้น
เข้าใจไม๊คะ?
ไม่เข้าใจ กด 1
เข้าใจ กด 2
ติดต่อโอเปอร์เรเตอร์ กด 0
555
เพ้อเจ้อหว่ะ!!
กราบสวัสดี
(-/\-)
May 31 เปิดซิง..ฮ่าๆ
เนื้อหาข้างในไม่ได้เกี่ยวอะไรหรอก
แค่อยากรู้ว่าคนเข้ามาเพราะเหตุนี้มีเยอะป่าว
ถ้าเข้ามาเพราะชื่อ ก้ลงชื่อด้วยนะ อิอิ
หลังจากไม่ได้เข้าเสปซมานานมาก
ด้วยความที่ไปแรดข้างนอกบ่อยมากมาย
ถ้าจะนำมาเล่า ก้คงเล่าได้เป็นมหากาพย์!!
แต่วันนี้.. ก้ยังไม่เล่าอยู่ดีละ
เรื่องอดีตจะไปสนใจทำไม จิงมะ?
อ้าว ไม่เล่าเรื่องที่ผ่านมา แล้วตูจะเล่าไรดีละ?
นั่นสิ..
เสปซมันล่องลอย เหมือนชีวิตตอนนี้เลย
อ่านชื่อเอมใครๆก้บอกว่าล่องลอยกันทั้งนั้น
เราก้เลยอินเทรน ล่องลอยตามเพื่อนๆมั่ง
อิอิ เด่วจะตกเทรน
ขี้เกียจหาที่เรียนพิเศษชะมัด
แต่ถ้าไม่เรียน แล้วโทเฟลตูละ??
จะไปเรียนที่นู่นเลยก้ขี้เกียจ
แบบว่า แพงด้วย ค่าตั๋วเครื่องบินแพงสาดครึ่งแสด
ไปตอนนี้ อีกแปปเดียวก้กลับมาละ ต้องมารับปริญญาอีก
แล้วก้เรียนมาตั้งยี่สิบก่าปี ขอพักหน่อยจะเปนไรไป
จะไปเรียนที่สิงคโปร์ หรือออสเตรเลียก้ขี้เกียจหาที่เรียน
ทำไมตูขี้เกียจอย่างนี้วะเนี่ย
เอาน่า..
เอาเป็นว่าเด่วกลับมาจากบ้านนอกเมื่อไหร่ ก้คงจะกลับมาจัดการเองละ
หวังว่านะ หวังว่า..
วันนี้ฝนแม่งตกยังกับห่าลง
พี่นิวบอกฝนไล่ช้าง
ตูว่า ช้างตายทั้งตัวแล่ว
ช้างตายทั้งตัว ก้เอาใบบัวมาปิดเซะ ลาว
เพ้อเจ้อ!! พอ..
ฝนตกทีไร ตูก้นึกหวั่นใจทุกที
กลัวโน๊ตบุ๊คพังเหมือนเครื่องที่แล้ว
เมื่อซัมเมอร์ปีที่แล้วนี่เอง
ใครๆเห็นก้โหย บ้านรวย เอาโน๊ตบุ๊คมาเป็นที่ทับกระดาษ
ถ้ากูเอามาใช้ได้ ก้เอามาใช้แล้ว
รวยพ่องดิ!!
มันพังคับ
ใช่แล้วคับพี่น้อง
ฝนตก ฟ้าผ่าลงโน๊ตบุ๊คนู๋
ส่งศุนย์ ค่าซ่อมราคาห้าหมื่นก่า
พ่องดิ ตูซื้อเครื่องใหม่ดีก่า
ปล.ท่านแม่sadi: แต่นู๋ก้ซื้อเครื่องใหม่ก่อนเครื่องเก่าพังอีกนะลูก
กรู said : แหะๆๆ ก็...
by the way
ห้ามแปลว่าตามทาง หรือซื้อทางเด็ดขาด
ถ้าคุณแปลแบบนั้น กรุณาเรียนภาษาอังกฤษใหม่อย่างเร่งด่วน
ปล. ถ้าแปลไม่ออก ติดต่อได้ทางหลังไมค์นะจ๊ะ จุ๊บๆ
นู๋จะกลับบ้านแล่ว
เนื่องด้วยเซงมากมาย กับชีวิตที่ล่องลอย
กลับไปบ้านนอก ใช้ชีวิตกับครอบครัวดีก่า
สนุกสนานไปวันๆ
อยู่บ้านแล้วไม่ต้องคิดอะไรดี สบายใจ
ไม่ต้องมารำคาญที่คนนั้นมาทำแบบนี้
คนนี้มาทำนิสัยอย่างนั้น
เบื่อ!!
ไปไกลๆนู๋หน่อยเหอะ
อย่ามาวุ่นวายกับนู๋เลย
เรื่องเซงประจำเดือน
มีคนมาบ่นว่าไม่ทำไร ให้ไปหางานทำ
บอกว่าจะมาอยู่เฉยๆขอเงินแม่ใช้ไปวันๆได้งัย
โธ่ คุณ..
แล้วคุณละ คุณทำไรบ้างวันๆ
วันๆคุณก้ได้แต่ช๊อปปิ้ง กินข้าว
งานการก้ไม่ทำแล้ว อยู่ใช้เงินสามี
ชีวิตคุณต่างจากนู๋ยังไง ถามหน่อย
ขอเงินเค้าใช้เหมือนกันมั้ย?
สามีทำงานมากมาย ตัวเป็นเกลียวหัวเปนน๊อต
คุณละ ล่องลอยอยู่พารากอน เอมโพเรี่ยม
ต่างจากนู๋ตรงไหน ถามหน่อยเถอะ!!
ปล. นู๋ไม่ใช่ตัวสำรองของใคร เพราะฉะนั้นเมื่อเวลาคุณไม่มีใคร คุณเหงา คุณเบื่อ คุณอย่ามายุ่งกับนู๋!!
คำพูดที่เคยใช้ได้กับนู๋ในตอนนั้น มันไม่สามารถใช้ได้ในตอนนี้ เผอิญว่านู๋ฉลาดขึ้นแล้วค่ะ คงต้องเอาไปใช้กับคนโง่คนอื่นนะคะ
ปล.2 เคยได้อ่านมั้ย ที่เค้าบอกว่า ถ้าเมื่อใดที่ได้ตอกตะปูลงแผ่นไม้ไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะถอนตะปูตัวนั้นออกไป แต่รอยที่เคยถูกตะปูตอก มันก็จะยังเป็นรอยอยู่อย่างนั้น ทำยังไงก้ไม่หาย
นะจ๊ะที่รัก..
May 23 เมื่อถึงคราวที่..ถ้าหากบังเอิญมีความจำเป็นที่ทำให้คุณต้องเลิกกัน โดยที่ยังคงมีความรู้สึกที่ดีดีต่อกัน วันเวลาที่ถูกใช้ไปแบบมีเงาตามตัวตลอด เคยไปไหนมาไหนในสถานที่เดิมด้วยกัน ใช้ของใช้ที่ต่างฝ่ายต่างซื้อให้กัน แต่แล้ววันหนึ่งคุณต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังคนเดียว คุณจะทำยังไง?
ในความจริงแล้วทุกคนสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง ทุกคนสามารถผ่านวันเวลานั้นไปได้ ถ้าเราไม่คร่ำครวญจนเกินไป ความเจ็บปวดมักจะเกิดจากการที่จิตใจไม่ยอมรับสภาพที่ เป็นอยู่ ไม่พอใจในสิ่งที่ขาดหายไป เราไม่จำเป็นต้องพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่ เพียงแต่ต้องยอมรับให้ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น . . ยอมให้เวลาผ่านไปอย่างเจ็บปวด
แต่เชื่อเถอะวันหนึ่งแผลก็ต้องหาย ไม่มีใครเป็นแผลเรื้อรังไปจนตาย มีบาดแผลก็ต้องมีความเจ็บปวด มีบาดแผลก็ต้องใช้เวลารักษา
เห็นด้วยนะว่า แผลเป็นเกิดขึ้นได้ ยิ่งแผลลึกโอกาสเป็นแผลเป็นยิ่งมาก แต่ไม่มีใครเจ็บปวดเพราะแผลเป็น. . มันแค่ทำให้สภาพปกติไม่น่าดูเพิ่มขึ้นนิดหน่อย
สำหรับบางคนที่มีปัญหาต่อกันอยู่ และกำลังกลัวว่าจะต้องผ่านช่วงเวลาอย่างนี้ จนทำให้ไม่กล้าที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง . . และปล่อยให้อะไรๆ มันเลวร้ายไปกว่าเดิม เชื่อเถอะมันจะยิ่งทำให้แผลลึกลงไปกว่าเดิม และโอกาสหายก็จะช้าขึ้นอีก
เราต้องกล้าที่จะทนฝ่าหมอกควันออกไป ไม่อย่างนั้นยังไงเสีย ก็ไม่รอดอยู่ดี แต่ถ้าคุณผ่านมันออกไปได้ ลมหายใจของคุณจะกลับมามีค่าอีกครั้งหนึ่ง . . May 11 ความหมายของหัวใจ..ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว May 10 ฉลองเรียนจบ งะงะงะอาทิตย์ที่แล้วพวกเจ้หนิง พี่ชาย แล้วก้เพื่อนๆพี่ชาย
เค้าจัดเซอร์ไพร์สให้
จะเรียกว่าเซอร์ไพร์สก้ไม่ถูกนัก เพราะเค้าบอกก่อน
เอาเป็นว่า เค้าเลี้ยงละกัน อิอิ
มีนัดกันที่ ซานติก้า
โต๊ะหน้าสุด ติดขอบเวทีเลย
นักร้องน่ารักมากกกก
โอ๊ตเมามายไร้สติ
ปล. ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ไม่อยากนินทาเพื่อน
โอ๊ตเพียงบอกว่า ขอเว้นวรรคทางการกินเหล้าชั่วคราว!! เท่านั้นเอง
อิอิ
กินเยอะขนาดไหนไม่รู้
รู้แต่ว่าหมดไปเฉียดๆหมื่นบาท
แต่ว่ายังดี ที่พี่วินลดให้ยี่สิบเปอร์เซนต์
ก็ยังเฉียดๆหมื่นอยู่ดีนั่นละ
เท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าฟรี
ประเด็นนี้สำคัญสุด
อิอิ
May 02 เมื่อคนเรารักกัน>เมื่อคนเรารักกัน...ไม่ต้องคิดว่า...จะโง่ หรือ จะฉลาด >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ใคร >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการฉลาด >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่ >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่องฉลาด >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าให้โอกาสเค้า เรื่อย เรื่อย เป็นเรื่องโง่ >> >ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด >> > >> >เมื่อคนเรารักกัน…เราไม่ได้เล่นเกม >> >ไม่ใช่เล่น...หมากรุก...ที่ต้องมองเชิงกันก่อน >> >ไม่ใช่เล่น...วิ่งไล่จับ..คนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม >> >ไม่ใช่เล่น...ซ่อนหา..ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา >> >ไม่ใช่เล่น...โยนเหรียญ ...สุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย >> > >> >เมื่อเรารักกัน...เราไม่ได้ทดลอง action =reaction >> >เวลาเราให้เค้าไป...ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ >> >เวลาเค้าโมโหใส่...ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ >> >เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา...ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง >> >เวลาเค้าไม่ทำดีให้...ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรทำสิ่งดี ดีให้เค้า >> > >> >เมื่อเรารักกัน...ไม่จำเป็น...ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง >> >ไม่จำเป็น...ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น... >> >ไม่จำเป็นที่ต้องบอกเค้าว่า.... >> >"เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามีถ้า เค้ายังไม่เสียมันไป...." >> > >> >จำไว้ให้แน่นใจ...กับเรื่องดีๆ ที่เค้าพูด >> >จำไว้ให้อบอุ่นใจ...กับสิ่งดี ดีที่เค้าทำให้เรา >> >ค้นมันออกมา...เวลาเหงาใจ >> >ค้นมันออกมา...เวลาไม่มั่นใจ >> >ค้นมันออกมา...เวลาเสียใจ >> >เพราะว่า...เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดี ดี...ของเรา 2 มักจะ...หายไป... >> >...อย่า !!! ปล่อย...ให้มันหายไป.... >> >เราอาจจะเสียใจ... ที่เราหลงลืมเรื่องดีดี...เหล่านั้น April 26 ร้านจันผา เลียบทางด่วนรามอินทราตัวละคร: ฝ้าย ลั้ง สี่ โอ๊ต
สถานที่: ร้านจันผา เลียบทางด่วนรามอินทรา
เบียร์ 3 หลอด
กับ
อีกหนึ่งเหยือก
เบียร์หลอดละ 3 ลิตร
เบียร์เหยือกละ 1 ลิตร
จากการคำนวณโดยสถาบันวิจัยคิงคอเลจ
จะเท่ากับ สิบลิตรถ้วน
เอิ๊กกกๆๆ
ขี้เมาหว่ะ!!
มาตายเอาตอนหลอดสุดท้ายนี่ละ
ก่อนหน้านั้น ยังไม่มึน
มาหลอดสุดท้าย ทั้งมึนและเมาในหลอดเดียวกัน
คล้ายๆวาเป๊กเลยหว่ะ ใช้ดมใช้ทาในหลอดเดียวกัน
ฮ่าๆๆ
ขากลับ ทุกคนลงความเห็นว่าให้กลับซอยอารีย์
แต่แรด จะกลับหอ
เป็นงัยละ โดนค่าแท๊กซี่ปาย สองร้อยยี่สิบบาทถ้วน
ฮ่าๆๆ
กรอบบบบบ
ขากลับ ไอ้สี่โทรมา มันเมามาก
เลยโทรมาคุย สงสัยกลัวกลับบ้านไม่ถูก
แล้วก็เดินซะไกลเชียว
เมาขนาดนั้น จากปกติใช้เวลาเดินประมาณสิบนาที
ต้องคูณสอง เนื่องจากเสียเวลาเดินเซ อิอิ
ขำมัน ไอ้หล่อเมา ไขประตูบ้านถูกก้ดีแล้ว
ส่วนกรู
พี่คิวร้านขายน้ำใต้หอเดินมาส่ง
บังเอิญเจอตอนลงรถพอดี
เลยเดินคุยกันมา
พี่คิวก้ไม่รู้อีกว่าเมา ชวนคุยซะเยอะเลย
กว่าจะตอบคำถามพี่เค้าได้ต้องใช้เวลาคิดประมาณสิบวินาที
-_____-"
แล้วทำไมพี่เค้าต้องเดินมาส่งใต้หอด้วยวะ
นั่นสิ
แถมถึงใต้หอแล้ว ยังยืนคุยกันต่ออีก
-_________-"
จะมาเอาอารายกับคนเมาค๊าบบ
April 22 ง่ายๆสั้นๆ ได้ใจความหิวว่ะ!!
เป็นงัย ง่ายๆ สั้นๆ ได้ใจความมั้ย?
อิอิ
อุอุ
งะงะ
กร๊ากๆ
ฮะๆ
ฮ่าๆ
คนอ่าน said: อิอิ พ่องดิ!!
กรู said: อิอิ!!
April 16 เล่า เล่า เหล้า เหล้า เหล้า....๑๒ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๔๙
สถานที่: รูท อาร์ซีเอ..
นักแสดง: สี่ โอ๊ต ลั้ง ฝ้าย
นักแสดงสมทบ: พี่เอม พี่โน ฯลฯ เพื่อนๆโอ๊ต สาวเสื้อแดงหมวกคาวบอย..
กินเหล้าๆ เหล้า เหล้า...
แดนซ์ แดนซ์ แดนซ์ แดนซ์กระจาย
ชนแก้ว หมดแก้ว...
สาวเสื้อแดง ใส่หมวกคาวบอย เอกซ์มากกกกกก
มือถือ memory error
เวลา ๒ นาฬิกา กว่าๆ
ปล. สี่เข้าห้องน้ำบ่อยฉิบ
ปล. สอง ไอ้สี่เต้นได้แนวมากๆ พี่บ้วยพลาดดดดดดดด อดเห็น อิอิ เต้นกับมันจนเหนื่อย หันมาถามกันหลายรอบว่า เมื่อไหร่มันร้านมันจะปิดวะ??
๑๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๔๙
สถานที่: รูท อาร์ซีเอ
นักแสดง: ฝ้าย พี่ชาย พี่แจ๊ค พี่เต๋า และเพื่อนๆพี่ชาย
นักแสดงสมทบ: พี่เล้ง พี่ต้น พี่ฮง พี่บอส และสาวๆบิกินี่โต๊ะข้างๆ
สาดน้ำ เปียก หนาว
เหล้าในกระติกน้ำแข็ง ห่อด้วยถุงพลาสติกกันน้ำเข้า
ปืนฉีดน้ำ น้ำเย็น เหี้ยๆ
น้ำที่ใช้เล่น สิบสองขวด หนึ่งร้อยบาทถ้วน
เรดเลเบิ้ล กินฟรี
ฉีดน้ำทำไมต้องเล็งที่ตา ที่หน้า เพื่อ?
โดนเบียร์ราดหัว เข้าตา ตาแดง
เรดเลเบิ้ลสาดแทนน้ำ ตัวเหม็น เหล้าและน้ำอัดลม
สาวบิกินี่ทั้งกลุ่ม เอกซ์เหี้ยๆ
ทุกนารี งามสรรพ เมื่อดับไฟ
ขับรถ พี่ชายนุ่งผ้าเช็ดตัวกลับผืนเดียว
หนาว มากกกกกกก
กรู ผ้าเช็ดตัวเช่นกัน แต่ไม่ได้ถอดเสื้อผ้า
ประตูน้ำ ข้าวมันไก่ สามห่อ
ลาดพร้าว ๑o๑ บ้านพี่นุ่ม
ข้าวมันไก่ประตูน้ำ หิว อร่อย
โกลเด้น สิบสามตัว น่ารักมากกกกกก
หมาชน ล้ม เจ็บ
เข้าบ้าน ยามงง นุ่งผ้าเช็ดตัวคนละผืน
เวลา ๔ นาฬิกากว่าๆ
๑๕ เมษายน ๒๕๔๙
นักแสดง: ฝ้าย โอ๊ต พี่ชาย พี่แจ๊ค พี่อ๊อด พี่นุ่ม พี่หม่อน
นักแสดงสมทบ: โกลเด้นทั้งสิบสามตัว
สถานที่: รีเฟรคชั่น ซ.อารีย์
นักแสดง: ฝ้าย โอ๊ต พี่สาวโอ๊ต เพื่อนๆพี่สาวโอ๊ต
เบียร์ ดื่มมม ไฮเนเก้น
สองขวด หมด กลับ
โรตีสายไหม หวานตัดกับรสชาติเบียร์
รถไฟฟ้าอารีย์ - รถไฟฟ้าพระขโนง
นักแสดง: ฝ้าย โอ๊ต
นักแสดงสมทบ: พี่แจ๊ค พี่อ๊อด พี่นุ่ม
สภานที่: หน้าอากิโยชิ
โอ๊ตมาส่ง เจอเพื่อนๆพี่ชาย หวัดดี กลับแท๊กซี่
พี่ชาย ขับรถมา
ขึ้นรถ
สถานที่: เมเจอร์ เอกมัย..
นักแสดง: ฝ้าย พี่ชาย พี่แจ๊ค พี่อ๊อด พี่นุ่ม พี่หม่อน พี่สาวพี่หม่อน
Inside Man
หนังเริ่ม
ง่วง ตาปรือ แอร์เย็น
เล่นกับพี่แจ๊คในโรงหนัง
คนอื่นๆ หลับ ZZZzzzz.....
หนังใกล้จบ
ง่วง พี่แจ๊คปลุก
หนังจบ
งง??
เวลา ๑นาฬิกา กว่าๆ
สถานที่: บ้านพี่นุ่ม ลาดพร้าว๑o๑
แบล๊คเลเบิ้ล สองขวด
ชน หมดแก้ว
อิ่ม ง่วง
ยุง หลอกหมา(โกลเด้น)กินเหล้า
หมาเมา ฮา...
สว่างคาตา
ขับรถไป สถานกอล์ฟ All Star
ส่งพี่แจ๊ค พี่อ๊อด เอารถที่จอดไว้เมื่อเย็น
เข้าบ้าน
เจอแม่ เช้าแล้ว
@!#&+^%฿+%\?$#)-</
(แม่บ่น)
เวลา ๗ นาฬิกา
อาบน้ำ นอน
มือถือ memory full ดับเอง
เวลา ๘ นาฬิกา
วันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๔๙
สถานที่: บ้าน
นักแสดง: ฝ้าย
หลับ....
ZZZZzzzzzz........
ตื่น
เวลา ๑๙ นาฬิกา
April 12 เฮ้อ..พักนี้เวลาว่างน้อยลง...
อ่านการ์ตูนน้อยลง...
ดูภาพยนต์น้อยลง...
ฟังเพลงน้อยลง...
หรือเรากำลังจะเข้าวัยทอง!!
วันนี้พยายามทำตัวให้ว่าง...
แล้วนอนอ่านหนังสือการ์ตูน...
ที่เมื่อก่อน...
เคยอ่านได้ทีเดียววันละหลายสิบเล่ม...
นอนอ่านไปได้พักนึง...
ก็สงสัยว่า...
ทำไมตัวละครในการ์ตูน...
มันใส่เสื้อผ้าอยู่ชุดเดียวตลอดเรื่องเลยวะ...
อาบน้ำบ้างป่าววะ แม่งอะ...
และถึงแม้ว่ามันจะอาบน้ำ...
แม่งก็ยังใส่ชุดเดิมอยู่นั่นแหละ...
ว่าแล้วก็เดินเข้าครัว...
ไปคุ้ยกับข้าวที่เค้าทำทิ้งไว้
มากิน...
แล้วก็กลับมาดูหนัง...
หนังที่เมื่อก่อน...
ดูวันเดียวได้ทีละหลายเรื่อง...
นั่งดูไปสักพัก...
ก้สงสัยว่า...
ไอ้หนังบ้านี่...
แม่งทำไม...
ไม่ใส่เสื้อผ้ากันเลย...
วะ...
(ว่าแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป
....
....อย่างสงัด)
ขอขอบคุณ http://fuxsuxlux.exteen.com เจ้าของเนื้อหาค่า
ติดตามผลงานได้นะจ้า
April 11 พี่วินของชั้น!!คุณผู้ชายทั้งหลาย... ถ้าไม่อยาก April 10 เช้า สาย บ่าย เย็นจะอัพไรวะ ลืมวุ้ย นึกก่อนนะ .. .. .. ..
อ่อ นึกออกแระ อาทิตย์ที่แล้ว (เพราะมันนานงัย เลยลืม) ไปงานสัปดาห์หนังสือมา (กว่าจะอัพตอนนี้ก็งานหมดพอดี) ให้ทายว่าได้หนังสือมากี่เล่ม?
ติ๊กตอก ติ๊กตอก ติ๊กตอก ? ??
คิดนานจริง เฉลยเลยละกัน "สิบเจ็ดเล่มถ้วนคับ" กลับมาบ้าน แม่ถามว่าจะเอาไปถมที่เหรอลูก เออ นั่นสิ!! หมดตูดเรย สามพันก่าบาท ฮือๆๆๆๆ -_______-" จริงๆอาจจะได้น้อยกว่านี้ก็ได้ ถ้านักเขียนไม่หล่อ ฮ่าๆๆๆๆ เพราะนักเขียนหล่อ เลยซื้อกระจุย กร๊ากกกก ไม่ช่ายยยยยย!!
.............................
งานกาชาด ก็ต้องสีขาวแดงสิ เด่วนะ เปลี่ยนสีก่อน อือๆๆ มาแระๆๆ ค่อยดูเหมือนเป็นงานกาชาดหน่อย สี่ ลั้ง จูน โอ๊ต(เพื่อนสี่) กรู หลงระเริงแสงสีในงานอย่างเมามันส์(เหรอ?) มางานปีนี้ ไม่ได้อะไรเลย ย้ำ!! ไม่ได้อะไรเลย (ยังกับปีที่แล้วได้) ปีนี้กินเบียร์กะไอ้สี่ โอ๊ต ทำไมจะไปไหน จะต้องมีแอลกอฮอลล์ด้วยวะ?
เดินๆๆๆๆ หลังจากเดินจนเมื่อย ร้อนจนเหงื่อออกเป็นน้ำตก ก็ถึงเวลากลับบ้าน งานเลิกพอดี สรุป จูนเข้าบ้านไม่ได้เลยต้องไปนอนบ้านใครสักคน ตอนแรกจะมานอนบ้านกรู นอนอ่ะนอนได้อยู่แร้ว แต่ๆๆๆๆ ถ้าจะออกจากบ้านกรู แล้วเดินไปปากซอยบ้านกรู ระยะทางประมาณกรุงเทพ รังสิตได้ เวอร์ไปแระ!! เอาเป็นว่าเดินขาลากพอดีกัน แถมยังจะกลับเช้าๆอีก เด่วจะมีใครโดนฉุด เอ๊ะ หรือจะไปฉุดใคร? ?????
ปล. ไอ้สี่แกจะเป็นคนอาบน้ำให้สิงโตบ้านกรูก้ได้นะ เห็นติดใจจริง ไอ้สิงโตเนี่ย!! ปล.สอง โอ๊ตอย่าไปเอาอย่างมันนะ!! เด่วจะเตี้ย!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๋ๆๆ ไอ้สี่กรูล้อเล่น
...........
ศุกร์ที่ผ่านมา ไปซานติก้า แหะๆๆๆ โอ๊ตโทรมาถาม ว่าเป็นงัยปวดท้อง แหะๆๆๆ อยู่ซานติก้า -_______-" ปวดท้องยังไงวะไปกินเหล้า ก็.... เจ้หนิงชวนอ่ะ ไปกับเพื่อนๆเจ้หนิงที่เรียนอังกฤษ กรูช๊อบ ชอบ โดยเฉพาะตอนขับรถเข้าไปตรงประตูหน้าร้าน แล้วเดินลงจากรถ ยื่นกุญแจรถให้ พร้อมกับบอกว่า มาหาพี่วิน แค่นั้นละ พนักงานก็จะมารับกุญแจรถและขับไปหาที่จอดให้ทันที ไม่ต้องหาที่จอดเอง กรี๊ดดดดดด กรูชอบบบบบบบบ!! ปล. พี่วินเค้าเป็นหุ้นส่วนอะไรสักอย่างนี่ละที่ร้าน แล้วเราจะได้เจอกันมากขึ้นพี่วิน ฮ่าๆๆๆ
คราวนี้มีอะไรๆพิเศษหลายอย่าง ตั้งแต่กรีนเลเบิล ที่กรูเพิ่งจะได้ชิมเป็นครั้งแรก ปกติกรูกินแต่แสงโสมอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่ช่ายยยย!! แฟนพี่วินที่เป็นดารา(แต่กรูไม่เคยเห็น) ชื่อฟิลม์ เค้าบอกกันมาว่าเป็นนางอิจฉา แต่ตอนนี้งานน้อยลงเพราะดันไม่ถูกกับนางเอก กรูเลยได้สัมผัสดาราอย่างใกล้ชิด ชิดใกล้ ปล. ไอ้สี่ กะโอ๊ตก้เป็นดารานี่หว่า ฮ่าๆๆๆ ลืม จับกินออนเดอะร๊อค -______-" โดนไปสี่ช๊อตต่อๆกัน เหอๆๆ
ขอบอกๆ ว่า พอแฟนพี่วินเมา ก็ดึงกรูไปคิสซะงั้น กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไมตอนกรูเป็นทอมไม่มา ห๊า!! ปล. กรูจะโดนพี่วินฆ่ามั้ยวะเนี่ย? ปล.สอง ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ปล.สาม ทำไมกรูไม่ขัดขืน? ปล.สี่ นั่นเดะ!!
กลับมาได้ดอกกุหลาบด้วยละ จากใครวะ? ไม่รู้เหมือนกัน นั่นสิ เค้าชื่อไรวะ? -______-" รู้แต่เป็นเพื่อนของเจ้หนิงอ่ะ แต่ยังไม่ทันขึ้นรถ กรูก้ทำมันคอหักซะงั้น เลยหยิบมาแต่ดอกก้านทิ้งไป น่าสงสารดอกไม้ ฮือๆๆ ว่าแต่ ดอกไม้อยู่ไหนวะ? แว๊กกๆๆ อยู่ในกระเป๋า ป่านนี้แห้งเหี่ยวเหมือนหัวใจกรูไปแล้วมั้ง แอะ!! -______-"
xxxxxxxxxx ปล. วันนี้อัพไม่ขำ เพราะกรูขำไม่ออก กำลังเซ็งๆ ชอกช้ำ ระกำจิต วันนี้ขออนุญาติไม่ขำ กรูแค่อยากอัพตามอารมณ์คนเปลี่ยว? เหรอ?
ที่เศร้าๆก็เป็นเพราะว่า วันนี้กรูไปวิ่งมาที่สวนรถไฟ แล้วๆๆๆ กรูไปกับน้องชายงัย(ญาติๆ) น้องกรูก้ไปขี่จักรยาน ส่วนกรูวิ่งคนเดียว เปล่าเปลี่ยวเอกา แล้วระหว่างทางที่ผ่านไป ทำไมมันมีแต่คู่วะห๊า!! ใช่ซี่..กรูมันเป็นคี่ ปล. เป็นคี่ ไม่ใช่ ขี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน!! ระหว่างที่วิ่ง ไม่รู้เพราะกรูร้อน กรูเหนื่อยหรือยังไง เหงื่อเลยไหลออกจากตา T___T so sad
April 04 ถูกหวยยยยยย
|
|
|
